หมู่บ้านเล็กๆ ชื่อ มอกเกอร์แฮงเกอร์ อยู่ใกล้เมืองแซนดี้ ในมณฑลเบดฟอร์ด หรืออยู่ใกล้ๆเมืองเคมบริดจ์ที่มีชื่อเสียงเป็นเมืองมหาวิทยาลัยที่คนไทยคุ้นหู มีบ้านของ ดอรอธี และจอห์น แบสฟอร์ด ที่เรารู้จักและได้ไปพักอยู่ระหว่างไปเที่ยวในครั้งนี้ เป็นบ้านโบราณที่สวยงามหลังเล็กๆอายุกว่า 300 ปี หลังคามุงด้วยหญ้าฟางมัดรวมกันแน่นแล้วใช้ลวดตาข่ายคลุมไว้ทั้งหมด หรือที่เรียกว่า แธทช์ (Thatch) รูปร่างคล้ายบ้านตุ๊กตาหลังคาหนาๆซึ่งจะอยู่ได้นานถึง 20-30 ปี จึงจะต้องซ่อมแซมกันครั้งหนึ่ง แต่มีค่าใช้จ่ายมากในการซ่อม บ้านหลังนี้ มีสองชั้น เพดานไม่สูง พื้นบ้านชั้นบนเอียงไม่เรียบเสมอเหมือนบ้านสมัยใหม่ แต่แข็งแรง ประตูบางห้องมีความสูงประมาณครึ่งหนึ่งของประตูขนาดปกติ จะเข้าห้องนั้นจึงต้องก้มหัวลอดเข้าไป หน้าต่างเล็กทำยื่นออกมาให้มองเห็นบรรยากาศเย็นๆข้างนอก ประตูหน้าบ้านมีซุ้มไม้เลื้อยและม้านั่งอยู่สองข้างประตู ไม้เลื้อยส่วนมากเป็นต้นกุหลาบเถาว์ (Dog Rose) หลังบ้านมีสวนเล็กๆปลูกดอกไม้หลายอย่างรวมทั้งต้นฟอกซ์โกรฟ (Foxgrove) ต้นสูงกว่าเมตร มีดอกสีชมพูหันออกไปรอบทิศ เป็นดอกไม้ที่สวยงามมาก ในสวนมีม้านั่งใช้เป็นที่พักผ่อนพูดคุยกันในครอบครัวหลังจากกลับจากทำงานในช่วงฤดูร้อน ในพื้นที่ มณฑลเคมบริดจ์ และเบดฟอร์ด เป็นพื้นที่ราบ ทำการเกษตรกรรม ไม่นับว่าเป็นพื้นที่สวยงาม ไม่เหมือนอย่างเลคดิสตริค เวลส์ สก๊อตแลนด์ หรือทางตอนใต้ที่มักมีเนินเขา และธารน้ำ จึงเป็นตัวอย่างอันดีว่า แม้พื้นที่ไม่ได้อำนวยในทิวทัศน์สวยงามเช่นนี้ ยังมีการจัดการให้มีสิ่งน่าสนใจอยู่ในธรรมชาติ รอบๆหมู่บ้านมีถนนเล็กๆเป็นทางสัญจรสะดวกวิ่งผ่านทุ่งนา โรงนา และบ้านอยู่ห่างๆกันเป็นหย่อมๆ ตามปกติไม่มีรถผ่านไปมาตามถนนที่ผ่านหมู่บ้านมากนัก ยกเว้นทางหลวงสายหลักๆซึ่งจะมีรถวิ่งกันมาก ขวักไขว่และด้วยความเร็วสูง เราออกไปเดินเล่น ตามถนนหน้าบ้าน ฝั่งตรงข้ามบ้านเป็นโบสถ์ถ้าไม่มีงานอะไรก็จะเงียบเหงา แต่อยู่ๆก็จะมีงานแต่งงาน งานศพ มีคนพลุกพล่านอยู่พักเดียวก็เงียบอีก มีคนเดินไปมาไม่มากนัก เมื่อเดินผ่านกันก็จะทักทายเป็นธรรมเนียม แสดงถึงอัธยาศัยอันดี และความเป็นมิตร ผิดไปจากที่หลายคนเคยคิดว่าชาวอังกฤษมีลักษณะหยิ่งถือตัว ระหว่างทางที่ผ่านบ้านติดๆกันหลายหลังออกไปเป็นทุ่งกว้าง ลมพัดเย็น ได้ยินเสียงนกคุ๊คคู (Cuckoo) ร้องอยู่แต่ไกล ใช้กล้องส่องทางไกลเทเลสโคปส่องดูจึงเห็นว่าอยู่บนต้นไม้ใหญ่ที่ไกลโน้น กำลังโก่งคอร้องคุ๊ค คู..คุ๊ก คู ซึ่งมักสร้างจินตนาการให้ผู้ที่ชอบนาฬิการ้องเสียงนี้เสมอ ขณะส่องกล้องดูนกอยู่มีคนที่เดินผ่านไปมาเข้ามาทักทายว่ากำลังทำดูอะไรอยู่ เหมือนที่มักเกิดขึ้นที่บ้านเรา จึงต้องอธิยายกัน แต่ส่วนมากเขาจะไม่เข้ามายุ่งกับกิจกรรมของคนอื่น เมื่อทักทายแล้วก็เดินจากไป |